Het kantelpunt is niet het moment dat het misgaat. Het is het moment dat het vastklikt.
Een kantelpunt is het cruciale moment waarop iets omslaat en daarna het nieuwe normaal wordt.
Soms wil je dat moment.
Dan “klikt” het nieuwe normaal vast. Duurzaam geborgd. Functioneel.
Maar soms kantelt het systeem de verkeerde kant op. Disfunctioneel.
En dat ziet er grofweg op twee manieren uit:
1. Er is beweging, maar de richting klopt niet
Besluiten worden genomen. Eigenaarschap is er.
Alleen: het brengt je verder weg van het strategische doel.
2. De ordening loopt vast
Besluitvorming stokt. Eigenaarschap verdampt. Veiligheid zakt weg.
En het systeem kantelt richting stilstand en cynisme.
In beide gevallen is de eerste stap zelden “opnieuw ontwerpen”.
Dan past iets lichters: een regie-impuls.
Een regie-impuls is een bewuste, tijdelijke ingreep: een expliciete keuze of maatregel die vastgelopen besluitvorming of eigenaarschap weer vlot trekt.
Zodat de organisatie binnen dezelfde strategische richting weer verder kan ontwikkelen.
Soms stuur je daarmee richting bij (kaders en condities).
Soms herstel je het vermogen om te bewegen (besluitvorming, eigenaarschap, veiligheid).
En als dat niet genoeg is, dan weet je ook meteen wat het is.
Revolutionair werk.
In de volgende post leg ik uit hoe dit samenkomt in Managed Evolution als denkkader voor regie op organisatie-evolutie.
Dit is de zevende post in een serie van negen over evolutionair en revolutionair veranderen.