Regie

De meeste “regie” in verandering is vergaderen over de verandering.  

Zelden is het ontwerpen van de verandering. 

 

Vorige post ging over iets wat je overal ziet maar zelden hardop benoemt: mens en werk lopen niet gelijk. 

 

Mensen bewegen in horten en stoten. Soms in een sprint. Soms in slow motion. En soms allebei in dezelfde week. 

Werk beweegt via keuzes, prioriteiten en ritme. 

 

Als mens en werk uit de pas lopen, heb je geen peptalk nodig. 

Je hebt regie nodig. 

 

Voor mij begint regie met één beslissing: welke veranderlogica geldt hier, nu? 

 

Evolutionair werk vraagt om begeleiden richting een strategisch doel, terwijl het pad en het tempo ontstaan. 

Revolutionair werk vraagt om spelregels, rollen of besluitvorming echt te veranderen als die verdere ontwikkeling blokkeren. 

 

En soms is er eerst iets anders nodig: een regie-impuls, zodat de evolutie weer kan lopen. 

 

Een regie-impuls is een bewuste, tijdelijke keuze waarmee je de spelregels rond besluitvorming, eigenaarschap of veiligheid aanscherpt, zodat de organisatie weer zélf kan evolueren. 

 

Als die logica gekozen is, draait het voor mij om vier ontwerpkeuzes. Als verantwoordelijkheid: 

 

▪️ Veranderstrategie 

Hoe organiseren en ondersteunen we deze verandering over tijd, passend bij de gekozen logica? 

 

▪️ Mandaat 

Wie mag welke besluiten nemen? En is dat genoeg om eigenaarschap te laten ontstaan? 

 

▪️ Kaders en condities 

Welke kaders borgen het strategische doel, en welke condities laten het pad ontstaan? 

 

▪️ Veiligheid en energie 

Is het veilig genoeg om serieus te bewegen op de richting die we vragen? 

Zo niet, dan vraagt dat eerst om een regie-impuls. 

 

En om te checken of we nog goed zitten, houd ik het simpel. Echt simpel:  

welke zichtbare uitkomst is deze periode dichterbij gekomen, en wat maakt dat beweging ontstaat, of juist niet? 

 

In het begin heb ik meestal genoeg aan díe regieknoppen: mandaat, kaders, condities. En waar nodig: veiligheid eerst. 

 

En soms… ontdek je pas echt welke logica klopt als je richting een kantelpunt beweegt. 

 

Dat lijkt plots. Dat is het zelden. 

 

Benieuwd welke je vaker ziet: evolutionair werk dat als revolutie wordt gemanaged, of revolutie die wordt behandeld alsof het evolutie is? 

 

𝘋𝘪𝘵 𝘪𝘴 𝘥𝘦 𝘻𝘦𝘴𝘥𝘦 𝘱𝘰𝘴𝘵 𝘪𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘦𝘳𝘪𝘦 𝘷𝘢𝘯 𝘯𝘦𝘨𝘦𝘯 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘦𝘷𝘰𝘭𝘶𝘵𝘪𝘰𝘯𝘢𝘪𝘳 𝘦𝘯 𝘳𝘦𝘷𝘰𝘭𝘶𝘵𝘪𝘰𝘯𝘢𝘪𝘳 𝘷𝘦𝘳𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯.