Niet elke verandering vraagt om verbeteren.
Soms vraagt verandering om opnieuw kiezen waar je het op baseert;
Revolutionair veranderen.
Revolutionair veranderen gaat over iets anders dan verbeteren of bijstellen.
Het gaat niet over het verfijnen van wat er al is,
maar over het herzien van het systeem zelf.
Waar evolutionair veranderen gaat over het laten ontstaan van beweging
binnen duidelijke richting en condities,
gaat revolutionair veranderen over bewust herontwerpen.
Het betekent ingrijpen in het ontwerp.
In structuren.
In rollen.
In spelregels.
In besluitvorming.
Niet als optimalisatie,
maar als herordening.
Revolutionair veranderen begint daarom bij keuzes.
Keuzes die expliciet worden genomen
en die richtinggevend zijn voor alles wat volgt.
Het gaat over andere aannames.
Over wat je als vanzelfsprekend beschouwt.
Over hoe waarde wordt gecreëerd.
Over hoe verantwoordelijkheid wordt verdeeld.
Over hoe besluiten tot stand komen.
Dat maakt revolutionair veranderen ingrijpend,
maar niet per definitie drastisch.
De essentie zit niet in de omvang van de ingreep,
maar in de verschuiving van logica.
Het is een sprong naar een nieuw systeem.
Met andere uitgangspunten.
Andere vanzelfsprekendheden.
Daar verandert niet alleen wat je doet,
maar waar het systeem op is gebaseerd.
En precies dát is geen technische ingreep,
maar een leiderschapskeuze.
In de volgende post ga ik in op de vraag
wanneer je evolutionair verandert,
en wanneer een revolutionaire sprong nodig is.
In de volgende post ga ik in op de vraag
wanneer je evolutionair verandert,
en wanneer een revolutionaire sprong nodig is.
Dit is de derde post in een serie van negen over evolutionair en revolutionair veranderen.